Italiaanse Streets

Het verhaal achter Martino di Piemonte

 

Mijn verhaal begon in de tachtiger jaren van de vorige eeuw. Italië was voor mij nog een onbekend terrein. Ik stond er toen ook niet echt voor open om er eens op vakantie naar toe te gaan. Toen gebeurde er iets wat mijn gevoel voor Italië volledig veranderde. 

Voor mijn werk als Internationaal ICT manager vertoefde ik wekelijks in het buitenland, mijn toenmalige leidinggevende was toevallig van Italiaanse afkomst en vroeg mij of ik ook de vestiging in Noord Italië wilde ondersteunen. In die tijd was er nog weinig mogelijk op het gebied van video conference en al helemaal geen internet. Dus toog ik twee maal per maand richting een klein plattelandsdorpje in de buurt van Milaan en begon ik kennis te maken met de Italiaanse gewoontes, het eten op het platteland en de heerlijke wijnen. Voor mij een totaal nieuwe maar oh zo heerlijke belevenis om dit te mogen meemaken. In die tijd was het zakelijk nog mogelijk om naar de mooiste restaurants te gaan en te genieten van heerlijke maaltijden en prachtige wijnen.

Aangestoken door het dolce vita gevoel, begon ik samen met mijn vrouw Carla tijdens onze vakanties aan onze zoektocht naar Italië, te beginnen bij Toscane en vervolgens het verkennen van Lombardia, Veneto, Venezia, Marche en Umbria. Allemaal mooie regio’s met prachtige steden, heerlijk eten en mooie wijnen, maar ook wel erg toeristisch. Uiteraard kennis gemaakt met de gewoontes en hun wijnen, want daar lag toch wel mijn interesse. In mijn zoektocht om mijn wijnkennis uit te breiden, kwamen wij tijdens één van onze vakanties in de regio Piemonte terecht. Een streek nog vrij onbekend bij veel Europeanen en zelfs bij Italianen. Voor Italiaanse begrippen komen hier opvallend weinig toeristen, zelfs in het hoogseizoen. In de winter spoeden de wintersporters zich via Piemonte over de snelweg noordwaarts naar Courmayeur of Sestriere. Wijnkenners en liefhebbers van lekker eten weten de streek echter wel te vinden, vooral tijdens de druivenoogst of in het witte truffel seizoen. Piemonte is dus eigenlijk een nog grotendeels onontdekt stuk Italië. Een groot voordeel daarvan is dat je kunt genieten van wat de streek te bieden heeft, zonder het met vele anderen te hoeven delen. 

Als je ooit een avondmaaltijd bent begonnen met een rode vermout (uit Turijn) als aperitief, geknabbeld aan grissini (broodstengels uit Turijn), genoten hebt van carnaroli rijst (Vercelli) met truffelolie (Alba), een Barolo hebt gedronken (Langhe), gorgonzola (Novara) hebt gegeten of de maaltijd geëindigd bent met chocolade met hazelnoten (Turijn), dan heb je inderdaad al kunnen proeven van de lekkernijen uit deze streek.

Ik hoop dat je, terwijl je me volgt in mijn zoektocht naar en over de wijnen en de culinaire schatten (met dank aan Chef Angelo Colombo), zult genieten van mijn inzichten en dat je erdoor geïnspireerd raakt, of er misschien zelf heen gaat.  

 

Saluti & a presto

Martino

fotolamorra-2.jpg